มีอะไร ในท้องทะเล

 ถ้าเราไปที่หาดทรายชายทะเล เราจะรู้สึกว่าทะเลนั้นสวยงามแต่ดูลึกลับ อาจ
เป็นเพราะว่ากว้างใหญ่สุดคณานับ มองไปจนสุดสายตาก็ยังเห็นน้ำทะเลอยู่ไกลลิบๆ 
โดยทั่วไปน้ำทะเลมีขึ้นมีลงวันละสองเวลา แต่บางแห่งขึ้นลงเพียงวันละครั้ง หรืออาจจะ
ปนกัน เมื่อน้ำทะเลขึ้น น้ำจะเอ่อสูงขึ้นๆ ทุกทีจนท่วมหาดทรายเกือบหมด น้ำขึ้นมาสูง
จนถึงขอบฝั่ง จากนั้นระดับน้ำก็จะเริ่มลดลง เรียกว่าเป็นเวลาน้ำลง น้ำทะเลจะลดระดับ
ต่ำลงๆ ไปทุกที หาดทรายที่เปียกชุ่มด้วยน้ำทะเลก็จะโผล่ขึ้นให้เห็นใหม่อีก เราอาจ
นึกไม่ถึงว่าข้างใต้พื้นทรายนี้มีสัตว์ทะเลใหญ่น้อยจำพวกหอย ปู กุ้ง และ หนอนทะเล 
อาศัยอยู่มากมาย
          ส่วนประกอบของน้ำทะเล
        ในน้ำทะเลมีเกลือและแร่ธาตุหลายชนิดละลายปนอยู่ เกลือที่มีอยู่มากที่สุดคือ 
เกลือทะเล หรือเกลือแกง ซึ่งเป็นสารเคมีชนิดหนึ่งมีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า "โซเดียม
คลอไรด์"  มีอยู่ในน้ำทะเลมากถึงร้อยละหกสิบ สารนี้เป็นสาเหตุที่ทำให้น้ำทะเลมีรสเค็ม 
น้ำทะเลบางแห่งเค็มมาก เช่น น้ำกลางทะเลหลวง เป็นเพราะน้ำถูกแสงแดดเผาทำให้
ระเหยเป็นไอไปเสียมาก บางแห่งเค็มน้อย เช่น น้ำทะเลแถวปากแม่น้ำ ซึ่งมีน้ำจืดจาก
แม่น้ำไหลลงมาปะปนอยู่ตลอดเวลา น้ำทะเลที่มีความเค็มต่ำมีความหนาแน่นน้อยกว่า
น้ำทะเลที่มีความเค็มสูง ดังนั้นน้ำจืดและน้ำกร่อยก็จะลอยอยู่เหนือน้ำทะเล เราจึง 
เห็นทะเลแถวปากแม่น้ำมีสีไม่เขียวจัดเหมือนสีของน้ำในทะเลหลวง
          นอกจากเกลือแกงหรือโซเดียมคลอไรด์แล้ว ยังมีเกลือที่เป็นปุ๋ยของพืช เช่น
ไนเตรท ฟอสเฟต และ ซิลิเกต ซึ่งมีอยู่มากในน้ำทะเล สารเคมีสามชนิดนี้เป็นสาร
จำเป็นสำหรับพืชทะเลเพื่อการเจริญเติบโต ส่วนแร่ธาตุอื่นๆ กว่าร้อยชนิดมีอยู่อย่าง
ละเล็กละน้อยเท่านั้น ทะเลเป็นที่รวมของเกลือและแร่ธาตุทุกชนิดที่มีอยู่บนผืนแผ่นดิน 
เกลือและแร่ธาตุต่างๆ เหล่านั้นมีแทรกปนอยู่ในหินหรือภายในภูเขา เมื่อถูกลมพายุ
พัดกระหน่ำก็แตกแยกผุพัง ไหลเลื่อนมารวมกันอยู่ในทะเล
          ก๊าซทุกชนิดในบรรยากาศของโลกมีละลายอยู่ในน้ำทะเลด้วยทั้งสิ้น ก๊าซออกซิเจน
มีละลายอยู่เป็นปริมาณสูง และมีมากตามบริเวณพื้นผิวทะเล ออกซิเจนที่มากขึ้นนี้ 
ได้มาจากไฟโตแพลงตอนหรือแพลงตอนที่เป็นพืชซึ่งล่องลอยอยู่ที่ผิวทะเล นอกจากนั้น
เมื่อเกิดพายุพัดทำให้น้ำทะเลปั่นป่วน ก็จะทำให้ออกซิเจนจากบรรยากาศละลายปนลง
ในน้ำทะเลมากยิ่งขึ้นอีกด้วย ในขณะเดียวกันน้ำก็จะระเหยจากทะเลเข้าไปในบรรยากาศ
แทนที่ออกซิเจน
          ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เป็นก๊าซอีกชนิดหนึ่งที่มีอยู่ในบรรยากาศ ก็มีละลาย
อยู่ในน้ำทะเลเช่นกัน พืชทะเลสีเขียวใช้ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่ละลายอยู่ในน้ำ
ปรุงเป็นอาหาร
          ไม่แต่เท่านั้น ในน้ำทะเลยังมีอินทรียสารละลายปนอยู่ด้วย อินทรียสารเกิดจาก
สิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในทะเล เมื่อพืชและสัตว์ทะเลตายลง ซากของมันจะละลายปนอยู่
ในน้ำทะเลหรืออาจจมลงสู่เบื้องล่าง แต่น้อยนักที่ซากเหล่านี้จะจมลงถึงก้นทะเล เพราะ
ระหว่างทางจะถูกสัตว์ทะเลกินเป็นอาหารไปเสียก่อน อย่างไรก็ตาม เมื่อนานนับพัน
นับหมื่นปีเข้าก็จะมีซากของสิ่งมีชีวิตตกตะกอนอยู่ที่ก้นทะเลไม่น้อย

แพลงตอน
น้ำทะเลแต่ละแห่งแต่ละตอนมีสีไม่เหมือนกันทีเดียวนัก ทะเลบางตอนมีสีฟ้าเข้ม 
บางตอนเป็นสีฟ้าอ่อน บางตอนเป็นสีเขียว และบางตอนสีเกือบเหลือง การที่สีไม่
เหมือนกันเป็นเพราะในน้ำทะเลมีสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กมากจนมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า 
ล่องลอยอยู่เป็นจำนวนมากมายสุดคณานับ สิ่งมีชีวิตขนาดเล็กมากเช่นนี้ชื่อว่า แพลงตอน
แพลงตอนมีสองพวก พวกหนึ่งเป็นสัตว์ อีกพวกหนึ่งเป็นพืช ทั้งสองพวกล้วนมี
ขนาดเล็ก ล่องลอยไปในน้ำคล้ายกับฝุ่นละอองที่ลอยอยู่ในอากาศ
แพลงตอนที่เป็นพืชมีหลายชนิด ชนิดที่สำคัญที่สุดมีชื่อว่า ไดอะตอม ไดอะตอม
แต่ละชนิดมีรูปร่างแตกต่างกันไป ถ้านำน้ำทะเลที่มีไดอะตอมลอยอยู่มาส่องดูด้วยกล้อง
จุลทรรศน์ จะเห็นได้ชัดว่าไดอะตอมล้วนแต่มีรูปร่างแปลกน่าดู บางตัวมีรูปร่างเหมือน
จานกลม บางตัวมีรูปยาวแหลมเหมือนเข็ม บางตัวเหมือนกล่องสามเหลี่ยมเกาะติด
กันอยู่เป็นสาย และบางตัวเป็นรูปสี่เหลี่ยมเรียงติดกันไปเป็นแถวยาว
ไม่ว่าจะมีรูปทรงแบบใด ไดอะตอมทุกตัวจะมีลักษณะเหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง
คือคล้ายกับมีกล่องใส ๆ ห่อหุ้มตัวอยู่ ไดอะตอมสร้างสารใส ๆ นี้จากแร่ธาตุที่มีอยู่
ในน้ำทะเลรอบ ๆ ตัวด้วยความช่วยเหลือของแสงแดด และอาจเพิ่มจำนวนให้มากขึ้น
ได้อย่างรวดเร็วในบางฤดู และด้วยเหตุที่ไดอะตอมจำนวนมากมายที่ลอยปะปนอยู่
ในน้ำทะเลมีสีต่าง ๆ กัน จึงเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้น้ำทะเลเป็นสีแตกต่างกันไปได้ตามสี
ของไดอะตอม ไดอะตอมเป็นอาหารสำคัญของบรรดาสัตว์ทะเลและลูกอ่อนของ
สัตว์ทะเล เช่น หอย กุ้ง และปลาทูขณะที่ยังตัวเล็กอยู่ ไดอะตอมในทะเลจึงเปรียบ
ได้เช่นเดียวกับ หญ้าบนผืนแผ่นดิน ซึ่งเป็นอาหารสำคัญของสัตว์บกทั้งหลายนั่นเอง